زده‌اند و گفته‌اند كه نوح چون كشتى را بساخت ، فرشتهء وحى چهار ميخ برايش آورد بر هر ميخ عينى نگاشته بود : يك عين ( حرف اختصارى ) عبد اللَّه كه همان ابو بكر است و عين ديگر عمر و عين ديگر عثمان و عين ديگر على - رضى اللَّه عنهم - آنگاه كشتى به بركت ايشان روان گشت ( 1 ) . آن جماعت در تأويلات و تحريفهاى معنوى قرآن گير و دارها داشته‌اند از جمله در سال 317 هجرى در بغداد ميان طرفداران ابو بكر مروزى حنبلى و جماعت ديگرى از « عامه » بر سر تفسير آيهء « باشد كه پروردگارت ترا به منزلتى ستوده بردارد » اختلاف افتاد . حنبليان گفتند : خدا پيامبر را با خويش و به منزلت اتحاد برمىنشاند . و ديگران گفتند : مقصود از آن منزلت ، شفاعت عظمى است . در نتيجه ، كارشان به جنگ كشيد و عده اى كشته شدند . ( 2 ) آنچه ياد شد ، نمونه اى است از صدها خرافه اى كه به منظور مبالغه در تمجيد و فضيلت تراشى تعبيه كرده و بناحق به خدا نسبت داده‌اند و « آيات خدا را به مسخره گرفته‌اند و با باطل مجادله نموده‌اند تا به وسيلهء آن حق را پايمال كنند . و جمعى از ايشان كلام خدا را مىشنيدند آنگاه پس از درك آن به تحريفش مىپرداختند ، در حالى كه مىدانستند چه مىكنند . » ( 3 ) اينها نمونه هائى است از بهتان و دروغسازى جاعلان كه به قصد فضيلت - تراشى براى اين و آن انجام گرفته ، و ساده لوحان آنها را حقيقت انگاشته و صحنهء تأليفات خويش در تفسير و حديث و تاريخ بدان آلوده‌اند و حقائق و دقائق را لجن مال ساخته و از ديدهء خلق پوشانده‌اند و پيوند همبستگى مسلمانان را با كار خويش گسسته و امت را پراكنده و فرقه فرقه گردانيده‌اند ، دروغ ساخته و از پى هواى نفس رفته‌اند . با عرضهء چند نمونه از آنها خواستيم مقياس و نشانه اى به دست دهيم براى تلاشهاى تبهكارانه اى كه در طرفدارى و بزرگ نمودن تنى چند صورت گرفته است ، و به همين يكچند بس كرديم ، اما صدها مانندش وجود دارد كه چشم

--> ( 1 ) - آيات مباركهء قرآن . ( 2 ) - نزهة المجالس 2 / 214 بنقل از « شوارد الملح » . ( 3 ) - تاريخ ابن كثير 11 / 162 .